
Microkosmos
januari 26, 2008Soms zijn korte verhalen heel effectief met symboliek, plot en kwaliteit. De nieuwe serie Shigofumi verdient hiervoor alvast een pluim.
De serie Shigofumi volgt het recept van de episodische series: elke aflevering is een ander verhaal op zich maar we bekijken het verhaal wel altijd vanuit hetzelfde kader. Dat is in dit geval het meisje Fumika dat met een pratende staf brieven uitdeelt met daarin de laatste wensen van onlangs overledenen. Het heeft wat weg van Jigoku Shoujo of Kino’s Travels, maar Shigofumi weet zichzelf wel te onderscheiden door de kwaliteit van het eerste verhaal wat twee afleveringen spant.
Fumika brengt een brief van een onlangs overledene aan Shouta: een niet zo succesvolle raketontwerper in de dop die verliefd is op Asuna. Er is echter een probleem: de brief is geadresseerd aan de verloofde van Asuna en Shouta heeft nog niet opgebiecht dat hij van haar houdt. Dus zo begint hij te werken aan een raket die het wel doet om aan Asuna te laten zien dat hij het wel kan.
Maar op de achtergrond borrelt er wat unheimisch: al aan het begin van de aflevering zien we dat de vader van Asuna onlangs vermoord is. Alle aanwijzingen en bewijzen leiden tot een schokkend einde van de eerste aflevering die mijn hard sneller deed kloppen. Ik denk dat het volgende spoilerplaatje dat wel duidelijk maakt.
Er zijn meerdere symbolen die heel slim door de eerste twee afleveringen zijn verweven. De raket van Shouta is meer dan een technische vinding, maar ook een belofte aan Asuna. Het is een ultimatum voor het verwerkelijken van zijn droom. Het verlaten flatgebouw zelf waar Shouta en Asuna elkaar ontmoeten krijgt in de tweede aflevering ook een speciale betekenis.
Op papier mag Fumika eigenlijk geen invloed hebben op de personen waaraan ze haar brieven geeft, maar in de praktijk verloopt dit anders: door haar aanwezigheid heeft ze al een soort van invloed op de omgeving. In de eerste afleveringen is ze niet de oorzaak van maar de aanleiding tot de gebeurtenissen rond Shouta en Asuna.
De eerste twee afleveringen zijn zo heerlijk bitterzoet, gaan ontzettend diep en volgen de twee gezichtspunten zo optimaal dat ik ze op geen enkele andere manier zou willen zien. Het zal lastig worden voor de serie zelf om deze afleveringen te overtreffen, maar als het zo doorgaat dan is er een nieuwe favoriet geboren voor het winterseizoen.



