Aandacht

De afgelopen dagen worden er moorden in verband gebracht met bepaalde anime en manga, is dit terecht of niet?

Afgelopen week is in België Death Note in verband gebracht met een moord in een park ten zuiden van Brussel. Het voorval staat nu al bekend als de mangamoord:

Dichtbij de resten vonden politieagenten ook twee vellen papier met daarop een boodschap in het Japans. Het ging om de tekst “Watashi Wa Kira Dess”, wat zoveel zou betekenen als “Ik ben de moordenaar”. De zin komt uit de manga Death Note, een zesdelige stripreeks van Takashi Obata en Tsugumi Oba die enorm succesvol is en waarop twee videospelletjes en twee animatiefilms zijn gebaseerd.

Kira was vast en zeker niet echt trots geweest als hij van deze moord af wist. Zelfs hij had een soort van moraal.

Natuurlijk is een moord plegen een van de zwaarste misdrijven die je maar kan plegen, maar naast het blaadje is er niks wat de manga daadwerkelijk met de moord verbindt. Bovendien, in Death Note liet Kira zijn slachtoffers vooral sterven door middel van een hartaanval en niet door ze in “twee dijbenen en de rest van een romp” te snijden. Nee, uiteraard is dit het werk van een doorgedraaid persoon.

Een stukje uit de anime School Days, een op het eerste gezicht standaard liefdesanime met een onverwacht einde. Driemaal raden wat hier gaat gebeuren.

In Japan vond een ander incident plaats waarin een 16-jarig meisje haar vader, een politieagent uit Kyoto, met een bijl van kant maakte. Toen er eenmaal slechts milde speculatie was dat deze moord geïnspireerd zou kunnen zijn door de anime “School Days” raakte het televisiestation in paniek en liet de kijkers het volgende zien in plaats van de laatste aflevering:

Het ‘nice boat’-incident was geboren. Voor dit soort moorden liggen vaak meer oorzaken ter grondslag en het is haast onmogelijk om aan te tonen dat het kijken naar dit soort anime een bepaald soort gedrag kan veroorzaken. Kijk maar eens naar alle wetenschappelijke onderzoeken over videospellen en geweld: het zijn onderzoeken die elkaar constant tegenspreken.

Maar laat ik eerlijk wezen, negatieve berichtgeving komt eerder in de krant dan positieve. “Kinderen die vragen worden overgeslagen” is een cliché wat niet helemaal klopt. Natuurlijk is het kind irritant bezig maar het krijgt hierdoor wel aandacht. Negatieve dingen trekken meer aandacht dan positieve. Hetzelfde soort clichés werkt ook in de verslaggeving: “goed nieuws is geen nieuws” en “corruption is a story, integrity is not”. Er is een grote kans dat Nederlandse kranten dit zullen overnemen en met een moralistisch vingertje naar alles wat ‘Japanimation’ of ‘manga’ is op één hoop vegen.

Princess Mononoke, elke anime liefhebber die deze film nog niet gezien heeft mag van mij zijn spullen pakken en vertrekken. Een prachtfilm die wat mij betreft beter is dan Star Wars.

Gelukkig bood gratis ochtendkrant De Pers vandaag de broodnodige positieve berichtgeving met een artikel over studio Ghibli producties. De beste quote uit het stuk:

Toen Miramax-directeur Harvey Weinstein namens Disney suggereerde Princess Mononoke (1997) voor de Amerikaanse markt in te korten, kreeg hij per kerende post een authentiek samoeraizwaard toegestuurd. Daarbij gevoegd een snedige boodschap: no cuts.

De ironie.