Wat krijg je als je een ‘slice-of-life en Seinfeld’-achtige 4-koma strip laat animeren door een animatiestudio die het inmiddels hoog in zijn bol heeft gekregen. Het antwoord: een Haruhi / Full Metal Panic / Gundam / Shuffle / Kanon infomercial van 24 afleveringen lang.
Hoe kwam het dat de eerste aflevering van ‘Haruhi Suzumiya no Yuutsu’ de helft van de anime kijkers van de serie vervreemde en de andere helft haar uitriep tot godheid? Een analyse.
De serie Haibane Renmei (13 episodes) is een diepe serie bij uitstek. Maar verzandt de serie hierdoor juist niet in een intellectueel moeras of is het een waar kunststuk?
