De Nieuwe Sultans?
augustus 23, 2007 
Wat hebben harems en het anime genre genaamd de ‘harem comedy’ nou eigenlijk met elkaar te maken? Antwoord: niet zo veel.
Wikipedia beschrijft het ‘harem comedy’-genre als: “Japanse werken waarin een enkel gemiddeld mannelijk personage omringd wordt door meerdere (meestal 3 tot 7) aantrekkelijke vrouwen, waarvan het merendeel romantische interesse heeft in het hoofdpersonage.” Drie tot zeven vrouwen, dat is een lachertje in vergelijking met de harem van Chosroes de Tweede: zijn harem bestond uit 3.000 vrouwen en 12.000 vrouwelijke slaven.
Urashima Keitarou, de ‘vader’ aller harem loser hoofdpersonages.
De keuze voor de naam ‘harem’ voor dit genre is dubieus op meerdere vlakken dan alleen de letterlijke. Meestal is het hoofdpersonage een soort persoon waar vrouwen niet massaal voor gaan, daarvoor heb je minstens iemand met genoeg invloed en allures nodig om genoeg gewillige vrouwen te kunnen verzamelen. Popsterren en sultans zijn betere kandidaten dan een personage als Keitarou uit Love Hina.
Vergeleken met klassieke harems zijn de verhoudingen tot de ’sultan’ omgekeerd.
Met liefde hadden de klassieke harems niet echt iets te maken: het was meer een ontsnappingsclausule om nakomelingen voort te brengen zonder dat vrouwen zich al te veel met de sultan zouden gaan bemoeien (dit gebeurde echter wel en de harems werden belangrijke centra waar de politiek van het sultanaat sterk beïnvloed werden). De harem comedy is juist om liefde heen gebouwd en meestal is het hoofdpersonage monogaam.
In de serie Nagasarete Airantou wordt hoofdpersonage Ikuto alleen maar begeerd omdat hij de enige man in omstreken is. Lucky bastard.
Als je één harem comedy serie hebt gezien dan weet je wat je kan verwachten van andere series, er is niet echt veel variatie. Het is zelfs al statistisch aangegeven dat het hoofdpersonage uiteindelijk altijd voor de jeugdvriendin of het beloofde meisje zal gaan. Voorspelbaar dus. Toch blijven hordes fans hopen dat het hoofdpersonage voor persoon X zal gaan in plaats van Y, misschien is dat wel de kracht van het genre.
Zie het harem comedy genre meer als een soort uitgerekte ‘Liefde op het Eerste Gezicht’ spelshow waarvan je de winnaar van tevoren al kan raden. Het wordt pas interessant als men met het concept gaat spelen en een twist er aan geeft.
