Uitdagers gezocht
juli 24, 2007
Op Animenfo staat Muteki Kanban Musume aangeschreven als comedy. Maar ’sitcom’ is echter een betere benaming voor het genre van deze doorgedraaide serie.
Subtiele humor? Moet dat dan?
Hoewel de termen ‘sitcom’ en ‘Friends’ hopeloos met elkaar zijn verbonden zeg ik wel van tevoren: verwacht geen gelijksoortig vehikel. De situatie blijft hetzelfde maar de invulling daarvan is per aflevering steeds anders. Op het punt van de soort humor wijkt Muteki Kanban Musume af. De humor wordt geput uit de simpelheid en oppervlakkigheid van de karakters die altijd vanuit een bepaald kader opereren. Hier volgen er een aantal:
Onimaru Miki, de schijnheiligheid zelve
Hoofdpersonage Miki is ’s werelds sterkste bezorgster van ‘ramen’ (een soort van Japanse bamisoep) en werkt in het restaurant van haar moeder. Nouja, werken? Ze is vooral bezig mensen die haar uitdagen voor een gevecht de grond in te boren wat haar productiviteit niet goed doet. Ook is ze nogal simpel van geest en snel boos te krijgen.
Tussen haakjes: de ondertiteling wordt ingesproken door Miki.
De eigenaresse van de bakkerij aan de overkant is Miki’s eerste rivaal en is getraind in de kunst van het pijltjes gooien. Naast het verzorgen van de broodnodige zakelijke concurrentie heeft Megumi ook een persoonlijke wrok tegen Miki.
Hoofden vastgrijpen voor beginners
De moeder van Miki is de ongekroonde onoverwinnelijke vechtersbaas. Als enige is zij in staat om het ongeleide projectiel genaamd Miki te overmeesteren en in bedwang te houden. Daarnaast runt ze ook het restaurant.
De enige redelijke persoon heeft een chibi versie van zichzelf in konijnenpak als kwaadaardig geweten. Minpunten.
De eigenaar van de kruidenierszaak naast het restaurant is in de gekte die Muteki Kanban Musume heet de enige redelijke stem. Het enige probleem is dat hij zelf een slapjanus is en dat hij hardcore fan is van de Power Rangers-achtige show genaamd Star Rangers. Hij treedt op als een verteller en probeert boven de andere personages te staan, maar als het erop aan komt is hij net zoals de rest: vreemd.
Kayahara probeert een glimlach.
En zo kan ik nog wel doorgaan met karaktertyperingen. Er is Kankuro de tweede uitdager die ~nya na elke zin zegt, de waakhond Toshiyuki die Miki niet aan kan in een direct gevecht, de lerares Kayahara die rechtstreeks uit een horrorfilm is gestapt en een vrouwelijke slechterik in een konijnenpak genaamd Hell’s Bunny.
Omdat elk personage vanuit zijn eigen kader handelt zou de boel eigenlijk voorspelbaar en saai moeten worden, maar dat wordt het niet. Binnen de grenzen van de karakters worden steeds nieuwe situaties in nieuwe contexten geplaatst. Voorbeeld: Kankuro en Megumi komen erachter dat de moeder van Miki veel sterker is dan Miki zelf dus vormen ze een bondgenootschap om een manier te vinden om haar uit te schakelen. Ze falen jammerlijk, maar het levert hilariteit op.
En dat bedoel ik met sitcom, situaties die telkens toch net anders en leuker dan daarnet waren hoewel ze toch zo op elkaar lijken. Muteki Kanban Musume is een korte serie van 12 afleveringen en dat is maar goed ook, anders dan zouden de situaties teveel op elkaar gaan lijken. Bovendien hebben de schrijvers weer de tijd nodig om nog meer te kunnen bedenken!
