Dag en nachtmensen
juli 14, 2007
De eerste anime van dit blog is Sola. Een serie die zijn ding stiekem heel goed doet.
Yorito heeft een rare hobby. Hij staat voor dag en dauw op en fietst naar het juiste plekje om een foto’s te maken van de lucht. Ook tijdens de pauzes op school doet hij niks liever dan op zijn rug op het dak te fotograferen. Zijn zus Aono ligt al weken in het ziekenhuis en hij brengt haar, samen met zijn schoolvriendin Mana, elke dag een knuffel. En zo kabbelt zijn leventje door.
Wat voor camera zou Yorito gebruiken? Analoog, digitaal of een hybride?
Totdat hij een meisje ontmoet.
Matsuri is een vreemd meisje. Yorito vindt haar op een ochtend terwijl ze tegen een automaat schopt: ze vindt de tomaten shiruko (een soort van lauwe tomatensap) lekker. Maar zodra Yorito haar het blikje wilt overhandigen is ze vertrokken.
Vrouwen die tomatensap op de vroege ochtend uit een automaat halen: alleen maar in anime.
Klinkt simpel, nietwaar? Jongen ontmoet meisje en het meisje verdwijnt op mysterieuze wijze. Is dit het begin van een typische romantische comedy?
Sola doet echter zijn eigen ding. Aono lijkt niks te mankeren maar zit toch in het ziekenhuis, Matsuri is alleen maar buiten als het donker is en tegen het einde van de eerste aflevering wordt Matsuri opgejaagd door een man met een lange jas en een zwaard. Het zijn verdachte elementen die al vroeg in de serie aanwezig zijn.
De man met het zwaard
En wat blijkt, na het zoetsappige begin toont Sola tegen het einde van aflevering 7 zijn andere gezicht. Op dat moment merk je pas hoe goed dit allemaal in elkaar steekt, hoe goed de animatie is, hoe fijn de personages uit de verf komen en hoe je verlangt naar een antwoord op je vragen. Het wordt een rit van emoties tot de climax. Wie had dat verwacht van een romantische comedy?
Het belangrijkste thema van de serie blijft toch dag en nacht. Yorito is een dagmens terwijl Matsuri ’s nachts rondloopt. Toch toont deze serie een voorkeur door steeds weer beelden van de lucht bij daglicht te laten zien en de titel is nota bene Sola (zon). Zelfs Matsuri verlangt af en toe naar het natuurlijke van de dag. Het is alsof de nacht er alleen is voor contrast met de dag.
De afbeelding van de lucht aan het einde van elke aflevering: een subtiele hint naar de thema’s.
Maar vergeet niet dat dag en nacht onder dezelfde lucht verschijnen. En misschien is dat wat Yorito en Matsuri verbindt.
